خانه » قمری » رمضان » علامت های انسان غافل
علامت های انسان غافل

علامت های انسان غافل

در قران کریم برای کسانی  که از یاد خدا غافل هستند اثاری را ذکر می کند:
۱: خود فراموشی :. و لا تكونوا كالذين نسوا الله فانسيهم اءنفسهم ….؛( حشره ۵۹، ۱۹( و چون كسانى مى باشيد كه خدا را فراموش كردند و او نيز آنان را دچار خود فراموشى كرد.
بيمارى خود فراموشى يكى از بيمارى ها و آفت هاى خطرناك روحى است .كسى كه به اين بيمارى روحى مبتلا گردد، حقيقت انسانى خويش را از ياد مى برد و فراموش مى كند كه در زنجيره جهان هستى ذره اى ناچيز است كه براى تداوم حيات هر لحظه نيازمند فيض و عطاى الهى است .
چنين كسى خود را مستقل و بى نياز از غير خود مى پندارد و در دام غرور و خود بزرگ بينى گرفتار مى آيد و تصور مى كند كه ديگران بايد در خدمت او باشند. ريشه اين بدبختى و گرفتارى اين است كه او خدا را فراموش كرده و در نتيجه از حقيقت انسانى بى بهره مانده است . همان حقيقتى كه در زبان قرآن ، قلب ناميده شده است و ظرف ادراك حقايق الهى و صفات عالى انسانى مى باشد.
۲:.زندگى مشقت بار و نابينايى در آخرت .
و من اءعرض عن ذكرى فان له معيشة ضنكاو نحشره يوم القيامة اءعمى ؛
و هر كس از ياد من روى بر گرداند ، در حقيقت ، زندگى تنگ سخت خواهد داشت و روز رستاخيز او را نابينا محشور مى كنيم) . طه ، ۱۲۴)
كسى كه از ياد خداوند اعراض كند هدف آفرينش و حيات پس از مرگ را نيز فراموش مى كند و همه چيز را خلاصه در دنيا مى بيند لذا هيچ گاه از دنيا سير نمى شود. از اين رو حتى اگر در دنيا دارا و توانمند بوده از ثروت و امكانات مادى فراوان برخوردار باشد، هم چنان عطش دنيا خواهى در وجودش ‍ زبانه مى كشد و هيچ گاه ارضا و سيراب نمى شود.مشكل اصلى اين گونه افراد اين است كه روح آنها تشنه است و تشنگى روح را نمى توان با ماديات از بين برد. اين تشنگى تنها با خنكاى ياد و ذكر خداوند از بين مى رود.

۳: سلطه شيطان
و من يعش عن ذكر الرحمن نُقَيِض له شيطانا فهو له قرين ؛ و هر كسى از ياد خداى رحمان دل بگرداند، بر او شيطانى مى گماريم تا براى وى دمسازى باشد.( زخرف ، ۳۶)
كسى كه از ذكر خدا غافل گشت ، آماده پذيرش تسلط شيطان و وسوسه هاى شيطانى مى شود؛ زيرا هر چه انسان از ياد خدا فاصله بگيرد، به ماديات و لذت هاى دنيوى نزديك تر و به ظواهر مادى و تعلقات دنيوى دلباخته تر مى گردد. وقتى هدف هاى مادى و تعلقات دنيوى براى كسى اصل قرار گرفت ، او در پرتو وسوسه هاى شيطانى ، براى رسيدن به هدف هاى ناپاك خود از هيچ كارى روى گردان نيست و از هر فكر و انديشه شيطانى استقبال مى كند. با توجه به اين حقيقت ، امام صادق عليه السلام مى فرمايند:
لا يتمكن الشيطان بالوسوسة من العبد الا و قد اءعرض عن ذكر الله ؛
شيطان با وسوسه بر بنده تسلط نمى يابد مگر آن كه او از ذكر خداوند اعراض كرده باشد.( بحار الانوار، ج ۷۲، باب ۱۰۰، روايت ۲)

 

درباره‌ی صراط

cloobDonbalerLinkPadTwitterFacebookyahoo

یک نظر

  1. تو کز سرای طبیعت نمی روی بیرون *** کجا به کوی طریقت نظر توانی کرد
    جمـال یـار ندارد نقـاب و پـرده ولـی *** غــبار ره بنشـان تا نظـر توانی کرد

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد