خانه » قمری » رمضان » امر به معروف وظیفه ای همگانی
امر به معروف وظیفه ای همگانی

امر به معروف وظیفه ای همگانی

وَ لْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَي الْخَيْرِ وَ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

باید از میان شما ، جمعی دعوت به نیکی ، و امر به معروف و نهی از منکر کنند! و آنها همان رستگارانند.(آل عمران /۱۰۴)

انسان موجودی اجتماعی افریده شده است و سرنوشت او و جامعه به هم گره خورده است و ارتباط دارد به این  صورت اعمال  کارهایی که انجام میدهد به صورت مستقیم و یا غیر مستقیم در جامعه تاثیر گذار است همانطوری که اعمال دیگران نیز این تاثیر را خواهد داشت و نتیجه این اعمال فرقی نمیکند چه سود داشته باشد و چه زیان در جامعه تاثیر گذار می باشد.

از ان جایی که دین اسلام جامع می باشد و سعادت فردی و اجتماع را در نظر دارد و به دنبال ایجاد جامعه ای سالم و مناسب برای تکامل همه افراد می باشد  لذا مسئولیتی مشترک بر دوش همگان نهاده است که اگر همه این مسئولیت را به خوبی انجام دهند و از زیر بار مسئولیت شانه خالی نکنند همه با هم میتوانند در بهداشت معنوی و روانی جامعه نقش ایفا کنند و ان مسئولیت ،امر به معروف و نهی از منکر می باشد .

امر به معروف یعنی معرفی خوبی ها و تشویق به انجام انها ،امر به معروف یعنی پاسداری از خوبی ها ، معروف یعنی هر چیزی که به سلامت جسمی و روحی و معنوی جامعه کمک میکند و در سعادت جامعه موثر است .

نهی از منکر یعنی معرفی زشتی ها و نهی از انجام انها ،یعنی دشمنی وستیز با انحرافات جامعه ،یعنی مخالفت و مبارزه با بدی ها و زشتی ها .

خدا وند متعال در ایه شریفه فوق به فرد و یا به شخص پیامبر دستور امر به معروف و نهز ا منکر نمی دهد بلکه خداوند می فرماید :امه ،امت اسلام و جامعه و همگان باید در امر به معروف و نهی از منکر نقش ایفا کنند و خداوند عاقبت این مسئولیت دینی را رستگاری و پیروزی معرفی می کند .

مرحوم علامه طباطبایی در همین باره می فرماید:

تجربه قطعى دلالت میکند بر اینکه معلوماتى که انسان در زندگیش براى خود تهیه می کند  و معلوم است که از میان معلومات ذخیره نمى‏کند مگر آنچه را که برایش سودمند باشد، از هر طریقى که باشد و به هر نحوى که ذخیره کرده باشد، وقتى متوجه آن معلومات نباشد و با عمل به آن معلومات و تمرین عملى دائمى به یاد آنها نباشد، به تدریج از یادش می رود  و به بوته فراموشى سپرده می شود . و در این هم شکى نداریم که عمل در همه شؤون دایر مدار علم است هر زمان که علم قوى باشد عمل قوت می گیرد . و هر زمان علم ضعیف باشد عمل هم ضعیف می گردد .. و همه اینها که گفته شد، انگیزه شده است در اینکه مجتمع صالحى که علمى نافع و عملى صالح دارد، علم و تمدن خود را با تمام نیرو حفظ کند. و افراد آن مجتمع، اگر فردى را ببینند که از آن علم تخلف کرد، او را به سوى آن علم برگردانند…و این همان دعوت به فراگیرى و تشخیص معروف از منکر و امر به معروف و نهى از منکر است. ( ترجمه المیزان: ج‏۳، ص: ۵۷۷ و ۵۷۸)

 

پیام هایی از این ایه شریفه :

امر به معروف که جنبه ایجابی دارد مقدم بر نهی از منکر می باشد چرا که اگر معروف در جامعه ترویج و افراد به معروف تشویق شوند خود بخود راه منکر بسته می شود و یا حداقل کم می شود  (یأمرون بالمعروف و ینهون عن المنکر)

افرادی که دلسوز و دغدغه فرهنگی دارند و در راستای ارتقاء فرهنگی و دینی جامعه دل می شوزانند و زحمت می کشند ،رستگار و سعادتمند هستند بر خلاف افرادی که مدعی هستند ولی بی تفاوت و بدون اقدام  فقط حرف میزنند .(اولئک هم‏المفلحون)

 

 

درباره‌ی صراط

cloobDonbalerLinkPadTwitterFacebookyahoo

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد